पौराणिक काळातील जो’डपे सं-भोग बनवण्याची योग्य वेळ कोणती मानत असत.. यावेळेत केल्यावर काय होत असे बघा..
![पौराणिक काळातील जो’डपे सं-भोग बनवण्याची योग्य वेळ कोणती मानत असत.. यावेळेत केल्यावर काय होत असे बघा..](https://alphamarathi.com/wp-content/uploads/2022/11/WhatsApp-Image-2022-11-02-at-8.49.07-AM.jpeg)
नमस्कार मित्रांनो..
मित्रांनो, प्राचीन लोकांच्या मते सं-भोग केल्याने संतती वाढ, मेथ्रिन फायदे, दीर्घायुष्य, शा-रीरिक आणि मानसिक आरोग्य आणि आनंद मिळू शकतो. पण, हे तेव्हाच शक्य आहे जेव्हा लोक नियमांचे बंधन घालून नियमित सं-भोग करतात. असे केल्याने ते सुसंस्कृत होतात आणि संकटांपासून दूर राहतात. एखाद्या शुभ दिवशी आणि शुभ मुहूर्तावर सं-भोग केल्याने,
निरोगी संतती प्राप्त होऊ शकते असा उल्लेख पुराणात केलेला आहे. प्राण्यांप्रमाणे सहवास करणे आणि अकाली सहवास हे देखील होणाऱ्या बालकाचे आयुष्य नष्ट होण्याचे कारण ठरू शकते. विष्णु पुराणात वर्णन केलेल्या एका कथेद्वारे या परिणामांपैकी एक ऊदाहरण आम्ही तुम्हाला सांगतो. एके काळी, दक्षाची कन्या विती भावूक झाली,
आणि तिने आपले पती मरिचिनंदन कश्यपजी यांच्याकडे सं-भोग करण्यासाठी विनवणी केली. त्यावेळी कश्यप ऋषी संध्यावंदनाची तयारी करत होते. हाच काळ होता ज्याला संध्याकाळ म्हणतात. कश्यपजींना या काळाचा प्रभाव चांगलाच ठाऊक होता. त्यामुळे त्यांनी तीची समजूत काढण्याचा प्रयत्न सुरू केला. या वेळी भूत आणि दुष्ट आत्मे सक्रिय असतात,
आणि महादेवही तिसर्या डोळ्याने सर्वांवर लक्ष ठेवतात, म्हणूनच संध्या वंदनाची ही योग्य वेळ मानली जाते समागम साठी नाही. पण वितीला काहीच ऐकू येत नव्हते. कारण ती कामदेवाच्या वशिकरणात होती. पुन्हा एकदा कश्यपजींनी तिला त्याचे परिणाम समजावण्याचा प्रयत्न केला. परंतु पतीने समजावूनही विती मानली नाही. या सर्व गोष्टींकडे दुर्लक्ष करून,
तिने निर्ल’ज्जपणे कश्यपजींचे कपडे हिसकावून घेतले. मग, बळजबरीने कश्यप ऋषींनी या शिवकाळात सर्व देवतांना नमस्कार केला आणि वितीशी एकांतात सं-भोग केला. भेटीनंतर जेव्हा वितीने तिच्या वागण्याचा विचार केला तेव्हा तिला खूप ला’ज वाटली. आपल्या कृत्याचा पश्चाताप करण्यासाठी ती कश्यपजींसमोर मान खाली करून उभी राहिली.
आणि ती म्हणाली- पतीदेव मी भूतांचा अधिपती भगवान रुद्र यांचा गु’न्हा केला आहे, परंतु त्या भूतश्रेष्ठाने माझे हे घर नष्ट करू नये. मी त्याची क्षमा मागते. वितीला पश्चातापाच्या आगीत असे ज’ळताना पाहून कश्यपने उत्तर दिले, प्रिये.. या अशुभ काळात सहवासाची इच्छा ठेवून तू केलेल्या अपरा’धामुळे आता तुझ्या ग’र्भातून दोन अत्यंत अधर्मी पुत्र जन्माला येतील.
त्यांच्याद्वारे पसरलेल्या अध’र्माचा नाश करायचा असेल तर या मृत्यूलोकात भगवंतालाच अवतार घ्यावा लागेल. तुझ्या चार पुत्रांपैकी एक भगवान हरीचा प्रसिद्ध भक्त असेल. पण तीन दैत्य असतील. आपल्या पतीच्या तोंडून अशा गोष्टी ऐकून विती आपले मुलगे देवांच्या दुःखाचे कारण तर होणार नाहीत ना ? या भीतीने मग्न झाली. तीने त्या बाळांना १०० वर्षे पोटातच ठेवण्याचा निर्णय घेतला.
असे असूनही तिच्या पोटात वाढणाऱ्या मुलांचा परिणाम सर्व दिशांना दिसू लागला. आजूबाजूला भयाण अंधार पसरला. हा अंधार पाहून सर्व देव भयभीत झाले आणि ब्रह्माजींकडे पोहोचले. देवतांची ही विनंती ऐकून ब्रह्माजी सांगू लागले की, पूर्वी श्री हरी विष्णूच्या जय आणि विजय या दोन द्वारपालांनी काही सुसंस्कृत ऋषींना अज्ञानामुळे वैकुंठ धामला जाण्यापासून रोखले होते.
यामुळे ऋषींनी त्या दोन द्वारपालांना शाप दिला की, ते आपले पद सोडून पापी यो-नीत जन्म घेतील. आणि यावेळी वितीच्या ग’र्भात असणारे ते दोन दैत्य दुसरे कोणी नसून हेच दोन द्वारपाल आहेत. मग विश्वातील भयंकर उत्पाद आणि अंधारानंतर, वितीच्या पोटातून हिरण्यकशिपू आणि हिरण्यक्ष हे पहिले दोन जुळे पुत्र ज’न्माला आले. दोघेही जन्म घेतल्यानंतर काही वेळातच डोंगरासारखे विशाल झाले.
या दोघांनाही आदिदैत्य म्हणतात. यानंतर वितीच्या पोटातून दुसरी मुलगी ज’न्माला आली तिचे नाव होते संहिता. श्रीमद भागवतानुसार, या ३ मुलांव्यतिरिक्त, मैथिलीच्या पोटी कश्यपजींच्या इतर ४९ पुत्रांचा जन्म झाला, ज्यांना मरुंदन म्हणतात. मित्रांनो तुम्हाला हि माहिती आवडली असेल तर लाईक, कमेंट जरूर करा तसेच तुमच्या मित्र-मैत्रिणींना देखील शेअर करा. जेणेकरून त्यांना देखील हि महत्वपूर्ण माहिती मिळेल. त्याचप्रमाणे असेच नव-नवीन लेख दररोज वाचण्यासाठी अत्ताच आमचे फेसबुक पेज लाईक करा.